Onverwacht
Vanochtend deed ik iets waarvan ik nooit gedacht had dat ik dat ooit zou doen: ik heb twee meiden naar de PC in Franeker gebracht. Hella kon met een vriendin mee, maar had geen flauw idee waar het over gaat. Dat wordt een les in oude Friese gewoonten en tradities. Het is de oudste jaarlijkse sportklassieker van Nederland en de grootste kaatspartij ter wereld. De 157e PC, die meiden zitten daar (wegens relaties) waar vele Friezen jarenlang op moeten wachten om er ooit binnen te kunnen komen. Jammer dat ze er niet de hele dag bij kan zijn, ik hoop dat ze er een fijne dag heeft.
Inception
Een film die zomaar ineens drie in de IMDB (de internet bijbel voor films) top 250 terecht komt kan ik niet zomaar voorbij laten gaan. Gister met Hella geweest, wat is dit een ontzettend geweldige film. Voor mij had hij wel op één gemogen. Ik ga er verder niets over verklappen, ga kijken en anders is er elders al genoeg over geschreven.
Rotten tomatoes: Smart, innovative, and thrilling, Inception is that rare summer blockbuster that succeeds viscerally as well as intellectually.
Terug van vakantie
Het was hier niet zo stil de laatste tijd omdat we zo verdrietig waren, maar gewoon omdat we op vakantie gingen. De gebeurtenis met Lexi hield ons nog wel regelmatig bezig, maar het was toch een fijne vakantie. We waren in Slowakije voor het WK Vaurien waaraan mijn dochter meedeed. Helaas geen prijzen voor haar, maar wel een leuk Italiaans vakantievriendje (uit Toscane!) die Wereldkampioen werd.
Wegens gebrek aan wind in op de meeste dagen werd er een voetbalkampioenschap georganiseerd. Je moet toch wat, de rest ging lekker zwemmen. Goed nieuws: in dit WK voetbal wonnen we de finale wél van Spanje! Had die octopus toch een beetje gelijk.
NK Flits
|
Beelden vanaf het startschip: Webcam Startschip Ontzettend handig dat we tegenwoordig internet aan boord hebben. Ook om de buienradar in de gaten te kunnen houden. |
|
| Uitstel wegens dreigend onweer: |
|
Snelwegzenuwen
Meestal drijven we langzaam, met een gangetje van 10 of 12 km/u naar onze vakantiebestemming. Wat heet, het drijven ís onze vakantiebestemming. Een flink aantal jaren was het, vanwege wat leuke zeilweken voor Hella, een uurtje of tien naar het ene meer en daarna een uurtje of vier naar het andere meer. Die tijd is voorbij, straks moeten we per auto en aanhanger ongeveer net zo lang rijden richting Slowakije. En ik zie daar wel een beetje tegenop. Een hotelletje voorbij Berlijn of een overnachting op het Bergumermeer. Leuk, anders, maar onwennig en een beetje vreemd. Toch doe ik het graag, we gaan er enorm van genieten, in het besef dat het misschien de laatste keer is dat Hella met ons mee op vakantie gaat. Of beter gezegd, wij met haar mee mogen…
De omslag
Zondag trof ik een goede vriendin van me op het Starteiland. We voeren al een tijdje een leuk gesprek dat steeds wordt onderbroken door andere gezellige mensen en dan noodgedwongen weken of zelfs maanden later pas weer verder gaat waar we waren gebleven. Dat zijn de goede vriendschappen, die waarvan je weet dat ze met het verstrijken van de tijd niet in waarde afnemen. We hebben afgesproken om eens samen gezellig naar het Filmhuis te gaan.
Vriendschappen zijn de toegevoegde waarde van het Starteiland, de reden waarom we er blijven komen, zelfs wanneer we er niet vanwege de een of andere zeilactiviteit hoeven te zijn. Het leuke van het Starteiland is de inmiddels enorme groep mensen die we er kennen. Vrienden die me ’s avond laat bellen of de boottent niet dicht moet en bij geen gehoor dat dan maar zelf beginnen te doen, vlak voordat Maria er aan komt.
Ooit oreerde ik dat onze tijd wel weer zou komen, wanneer Hella klaar met zeilen zou zijn. Ik doelde dan op het vaartochtjes maken en op stille plekjes liggen. Dat is ook nog steeds leuk en we doen het ook nog wel eens. Maar het is geen doel op zich meer, onze tijd is er immers nu al. Maria met haar aangepast zeilen (www.sazs.nl) en ik met mijn Vaurien Ned (www.vaurien.nl) en het af en toe varen op het Startschip. Komend weekend mag ik weer, voor het NK Flits (www.flitsclubsneek.nl). Ik heb er nu al enorm veel zin in.
Uiltje geknapt
Gister hadden we van de IT club van ons bedrijf een meeting in Hilversum. Het vond plaats in een grote studio en was erg gezellig omdat je de kans krijgt collega’s te ontmoeten waar je ooit eens mee hebt samengewerkt maar die je nu al weer jaren niet hebt gezien. Na de middagpauze moesten we in groepjes opgedeeld een aan ons toegewezen onderwerp bespreken. Gelukkig wisten we een tafeltje op een terrasje te bemachtigen, waar we ook een witbiertje konden bestellen. Maar toen ik daarna opstond merkte ik dat dat biertje (of twee) me behoorlijk in de benen zakte. Ik denk dat ik de op zich best interessante presentatie daarna grotendeels slapend heb doorgebracht. Gelukkig kan ik zittend slapen en glijd ik daarbij niet naar links, rechts of voorover. Navraag bij mijn buurman wees uit dat ik ook niet gesnurkt heb, hij had niets gemerkt.












