Artikelen van Februari 2010

Het blijft een interessant gegeven: wat gebeurt er met de aarde wanneer de mensen ineens zouden verdwijnen? Er zijn zat boeken en films met een dergelijk uitgangspunt, hoewel er daarin dan altijd een handjevol mensen over blijven, want anders heb je natuurlijk geen verhaal. Neem bijvoorbeeld: Legend, Mad Max II of 'The day of the Triffids'. In periodes van drukte en hectiek fantaseer ik er wel eens over. Waar zou ik heen gaan als ik de enige was die overbleef. Wat zou ik doen?

Zou ik mezelf ook zo handig kunnen redden als de luchtschipbreukelingen uit 'Het geheimzinnige eiland', van Jules Verne? Ik ben bang van niet, maar ik zou me vast nog lang kunnen redden met ingeblikte spullen uit supermarkten van over de hele wereld. Misschien zou een blikopener mijn belangrijkste gereedschap worden. Langzamerhand zou de natuur de steden terugnemen, langzaam zou alles overwoekeren en bewoond worden door dieren. Ik kijk met fascinatie naar beklemmende foto's uit de omgeving van Tsjernobyl, bijna vijfentwintig jaar na dato. Hoe zou mijn omgeving er over tien of twintig jaar uitzien zonder dat iemand zich er ooit meer om bekommerde?

Zelf vond ik het altijd wat zonderlinge gedachten, maar het blijkt gelukkig dat er meer mensen rondlopen met dit soort beelden in het hoofd. Vanaf medio maart op History Channel: Life after people, waarin de teloorgang op mooie wijze in beeld wordt gebracht. Ik ga beslist kijken!

Als je nou echt even iets helemaal leegs en zinloos wilt doen, moet je eens gaan chatrouletten. Het nieuwe fenomeen op het internet. Tienduizenden mensen met een webcam die je (één voor één) kunt bekijken en die jou kunnen bekijken. Als je de kans krijgt tenminste: wanneer je niet binnen een seconde interessant genoeg lijkt te zijn word je al weer genext.

Het slaat eigenlijk nergens op, en je krijgt de vreemdste mensen voor de camera. Ik heb het gister even vijf minuten geprobeerd. Lachen wel.

Het doet me denken aan de pioniertijd van het internet en de webcams. Nauwelijks iemand had zo'n ding en de enige manier om contact te krijgen was via de Microsoft Directory. Zo heb ik eens heel gezellig zitten chatten met een vent in Amerika die op z'n eerste klant in de golfbaanwinkel zat te wachten, om zes uur 's ochtends. Maar ook gebeurden er spannender dingen!

Ach, het heeft weer niks om't lijf, letterlijk soms: het vieze mannen gehalte is weer hoog. Maar het hoort er allemaal een beetje bij en ook dit kun je gelukkig gewoon negeren.

Tegenwoordig heb ik er soms een beetje moeite mee meteen in te zien dat 1997 niet drie maar dertien jaar geleden is...